Souleymanou

Yıllar geçer ama bazı şeyler aynı kalır:

Uefa Avrupa Ligi Genel İzlenimler

2 gündür bir sürü aksilikten dolayı bloga yazı yazma fırsatı bulamadım, dolayısıyla maçların üstüne yorum yapamadım. D-smart belası yüzünden maçları doğru dürüst izleyemedim temsilcilerimizin maçlarını, ancak her maç hakkında az çok bir şeyler öğrenebildim geçen zaman zarfında.

Öncelikle Showdan izleme fırsatı bulduğum Sivas maçıyla başlayayım. Maç başladı, daha dizilişleri oyunu adam gibi anlama fırsatı bulamadan golü buldu Shakthar. Yani hiç sevmem ama Bülent Uygun'da da bir şanssızlık var bu sene, mübarek Ramazan ayında lailaheillallahla takımı hazırlayan hoca bu kadar şanssız olmamalı. Neyse oyunun ilerleyen bölümünde 2. gole kadar çok da fena oynamadı Sivasspor. Sivasta bu sene en çok dikkatimi çeken oyuncu Cihan Yılmaz şu ana kadar. Türkiyede çok bulunmayan tipte bir oyuncu olduğunu düşünüyorum Cihanın, mesela Trabzon kadrosuna iyi gidermiş şu anda. Neyse 2. gol de geldikten sonra oyun iyice koptu ve 3-0 mağlubiyet geldi. Sivassporun en büyük şanssızlığı bence Mehmet Yıldızın yokluğu, Ersen'le bu iş olmuyordu, İbrahim daha etkili olsa da ancak rotasyon elemanı olur o da. 3-0 lık skorla Sivasın şansı kalmadı sonuç olarak, zaten yoktu bana göre. Ülke puanı açısından üzüldüm ama Lucescu faktörü ve Sivasın antipatikliğinden dolayı çok da üzülmedim diyebilirim. Foroğraftaki pankart da ilginç ve biraz da açıklayıcı, Türk halkının bir kısmının kendine has düşünce tarzını açıkça ortaya seriyor. Benim dalga geçeceğim bir resmi Bülent Uygunu desteklemek için kullanıyorlar, milliyetçilik ve futbolda mafya gibi olmayı bir duruş sayıyorlar.. Ne diyeyim..

2. olarak Trabzon maçına dönelim. Trabzonla ilgili orta saha forvet kopukluğundan bahsediliyor hep. Kağıt üzerinde Selçuk da Colman da 2 yönlü ideal orta saha oyuncuları ama 2si de oyun içinde sürekliliği olan oyuncular değil, Tjikuzunun üstüne çok yük biniyor bu sebepten dolayı ve takımın pas yapması zorlaşıyor. Kanatta Engin tercihini anlayamıyorum ben, Alanzinhonun hem teknik hem de mental olarak daha üstün bir oyuncu olduğu görüşündeyim, Enginin maçtaki mükemmel asistine rağmen söylüyorum bunu. Maçta Serkanın sağda olması takımın orta sahasına dinamizm katmış ancak hücum gücü de kısıtlanmış doğal olarak. Umutun da Trabzon için yeterli bir forvet oyuncusu olmaması ilk yarıda Trabzonun üstün performansına rağmen ilk golü Gignacla bulmuş Toulouse ve ancak berabere bitmiş ilk yarı. 2. yarı Trabzon oyundan düşünce (fizik güç olarak çok sağlam bir takım değiller zaten) yine Gignac kalitesiyle golü atmış ve maçı kazandırmış bir bakıma. Maçtan bağımsız olarak Trabzon taraftarına da değinmek lazım, hem yarar hem zarar bir şehir taraftarı var Trabzonda. Neyse buna ayrı bir yazıyla değiniriz. Sezon öncesi beğendiğim Hugo Broosu bu son başarısız sonuçlarından dolayı suçlamak yanlış, sadece oyuncu değişikliklerini beğenmiyorum. Sonuçta Trabzonun da şansı çok azaldı, bir sürpriz yapma olasılıkları yok değil ama zor. Bahsettiğimiz taraftar baskısının olmaması onlar için pozitif bir etken ama yine de sanmıyorum.

3. ve son olarak Fenerbahçe Sion maçına değinecek olursak (Galatasaray maçına ayrı bir yazı yazmak umudundayım gecenin ilerleyen saatlerinde ya da yarın), Fenerbahçe klasik Daum takımı niteliğinde oynuyor. Eskiden 4-4-1-1 oynayan takım şimdi biraz 4-2-3-1 hüviyetinde, tek fark olarak bunu söyleyebiliriz. Maçla ilgili Fenerbahçeli arkadaşların çoğu Güizadan şikayet ediyorlar, gerçekten bayağı pozisyon kaçırmış ama Güizanın her şeye rağmen kötü bir forvet olmadığını düşünüyorum; alan boşaltma ve pozisyona girme yeteneği üst düzey. Andre Santosun golündeki asisti de şık. Andre Santos ilk geldiğinde de aynı görüşteyim, Fenerbahçenin son senelerdeki en iyi transferlerinden biri olacak. Fenerbahçenin bu taktiği de onun oyun stiline uygun, hem tekniğini hem de top sürme becerisini gösterecek fırsatları bol bol buluyor. Neyse Güiza diyorduk kopmayalım, Semih oynamalı görüşünde birçok Fenerbahçeli. Semihin de üst düzey bir forvet olduğu görüşündeyim, ama Güizayla stilleri farklı. Semih daha son vuruşçu daha pivot özellikleri olan bir futbolcu. Onu da farklı şekilde kullanacaktır Daum, mesela deplasmanda Anadolu takımlarıyla oynarken kilidi açacak golcü olarak değerlendirilebilir. Semihin en büyük dezavantajı Nöbetçi Golcü Genç Semih sendromu, Fenerbahçenin kendi gençlerine sahip çıkıp oynatmama hatta Anadooludaki potansiyelli gençleri de alıp söndürme stratejisinin kurbanlarından biri o da. Neyse yazının genel şeyinden kopmaya başladım, çünkü konu futbol olunca tartışılacak konu bitmez, laf lafı açar :)
Fenerbahçenin galibiyeti de turu garantilemesi olarak değerlendirilebilir. İncelediğimiz 3 maçta ülke puanı açısından olumlu ya da olumsuz bir sürpriz olmadı, seri başı olan takımlar turu geçerken seri başı olmayan takımlarımız elenecek görünüşü var. Pclionun yazısında belirttiği gibi artık bizim 4. bir takıma ihtiyacımız var Avrupada. Ne yazık ki bu sene olmayacak bu, ama Anadolu takımı yazımızda anlattığımız gibi artık baş altı takımların Avrupa düzeyine çıkması gerekiyor..
Not: D-smart olayına da değinmek istiyorum ama çok da uzatmak istemiyorum yazıyı, başka bir yazıda değiniriz o işkenceye. Ayrıca imla hataları için özür dilerim, yazıyı kendi bilgisayarımda yazmıyorum ve imlaya çok dikkat etme fırsatı bulamadım ne yazık ki..

Türkiye'de bir İsa'nın Atleti

Gerçekten şaşırdım görünce, Türkiye'de böyle bir gol sevincini yapmak cesaret ister :) Betonun dindar bir Hristiyan olduğunu bilmiyordum, bunu da öğrenmiş olduk bu gol sevinciyle.. Tribündeki taraftarlar İngilizce bilse sahaya dalardı bence, hem de Kayseri gibi muhafazakar bir şehirde. Jesus korumuş diyorum Betoyu ne diyelim :)

Anadolu Takımı

Anadolu takımı Türkiye'de bir kavramdır. Bu kavramı açarsak, 3 büyükler hariç bütün takımlar demektir bu, varsa Edirnespor da Anadolu takımıdır yani bu kelimenin kavramsal karşılığı olarak. Bu takımların %90ının adı ...spor şeklindedir ki bu Türk insanının yaratıcı zeka yoksunu olup olmadığı sorusunu canlandırmaktadır kafalarda. Neyse konu tam olarak bu değil bu yazıda değineceğimiz, bu yazıda bazı Anadolu takımları üzerinden vizyon kavramına açıklık getireceğiz ve Türk futbolunun gelişimi için birkaç tespitte bulunacağız..

Fransa Ligi demiştik 2 post önce, Türkiye Ligiyle Fransa Ligini kıyaslayalım. Fransa'da 1 numara kim Lyon mu? Türkiyeden Galatasarayla farkı nedir Lyonun? Çok ufak bir seviye. 2. kim Bordeaux mu? Fenerle farkı nedir Bordeaux'nun? Yine çok ufak bir fark war bana göre. 3. takıma da Marsilya diyelim. Beşiktaşla farkı nedir? Fazla bir şey değil yine. Peki Fransa Ligini Türkiye Liginden üstün kılan ne? Avrupanın göbeğinde olması bir etkendir, yadsınamaz tamam. Fransızcanın bilinen bir dil olması da bir fark yaratır. Ama bunlar mı asıl etken?

Kıyaslamaya devam edelim 4-5. takımdan. Trabzon-PSG. Fark açılmaya başlıyor sanki. Toulouse-Bursa. Antep-Rennes. Sivas-Monaco. Kayseri-Lille. Sanırım anlatabildim anlatmak istediğimi. En iyi gözüken Anadolu takımlarımızla mukayese yaptım. Bunlarla bile Fransızların orta sıra takımları arasındaki fark çok büyük. Fransanın küme düşmemeye oynayan takımları bizim orta seviye takımlarımızla aynı düzeyde takılıyor. Bu durumu değiştirmek için, Anadolu takımlarının köklü bir değişime ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Neler yapılabilir peki? Kısa kısa geçelim.

-Öncelikle sağlam bir bütçe oluşturmalısınız. Bizim takımlarımızın çoğunun gelirinin büyük kısmını iddaa ve yayın geliri oluşturuyor. Peki kulübe nasıl para kazandırılır başka şekilde? Forma-bilet satışları, oyuncu satışları ve reklam anlaşmaları ilk akla gelenler. Bunları tek tek düşünürsek hepsinin birbirine bir zincirin halkaları gibi bağlı olduğunu görüyoruz. Forma-bilet satabilmeniz için elinizde kaliteli oyuncular bulundurmanız gerekir, aynı şekilde satıştan kar etmek de anca kaliteli futbolcu bulundurarak mümkün ve iyi kadronuz yoksa reklam anlaşmaları konusunda da çok şanslı olamazsınız. Yani iyi oyuncular şart. Ama para yok dedik. Nasıl yapılacak o zaman? Burda 2 etken var:
1.si altyapı. Düzgün bir altyapı ve scouting sistemi kurduktan sonra Türkiyede oyuncu bulmak çok da zor değil, futbolda yetenek olarak baktığınızda sıkıntı çekmeyen bir ülkeyiz. 2. yol ise bargain tabir edilen free ya da çok ucuz bedellerle kaliteli oyuncuları almak. Bu transferler senede 1 ya da 2 denk gelir, o yüzden zor bir iş böyle yapılanmak. Yani yine altyapıya dönüyoruz. Gençlere şans tanımak birşey kaybettirmez takıma, tam tersine kazandırma ihtimali wardır. Tabii ki hiç gelecek vaad etmeyen adama yatırım yapmak saçma, ama yetenekliyi buldun mu daha 19 yaşında deyip oynatmamak saçmalık. Arda ve Sercan gibi örnekler var sonuçta önümüzde.
- Kurdunuz sağlam altyapıyı kaliteli oyuncu çıktı. Ne yapacaksınız? Türkiyede bir yanlış mantık vardır bana göre, kimse kaliteli oyuncusunu satmak istemez. Zirvedeyken satacaksın bu kadar basit. Çok çok özel oyuncular dışında Türkiye içinde de adam satabilirsin, artık gelişimini tamamlamış ilerlemesi gereken futbolcuyu elinde tutmanın bir mantığı yok, bir kız istemeyince nasıl bırakırsan oyuncu istemeyince de olabildiğince faydalanıp bırakmak gerekiyor :) Sonuçta altyapıdan daha adam çıkacak, o yıldızlaşmış adamın yerini doldurabilirsin. Oradan edeceğin karla ucuz maliyetli başka adamlara yönelebilirsin. Mesela Galatasarayın Gökhan Zan transferi ortada. Bu transferde Servet Çetini satmış olsaydık eğer Galatasaray yönetimi inanılmaz başarılı bir transfer hamlesi yapmış olacaktı, satamadık ama yine de iyi bir transferdir. Mesela Sercanın talipleri var Bursada. Ayrıca Bursa Altyapısında da deniliyor ki Muhammet Demir en az Sercan kadar yetenekliymiş. Şimdi Bursa yönetiminin yapması gereken nedir? Galatasaraya Sercanı satıp Muhammeti takıma monte etmektir. Buradan edilecek kar hem maddi hem manevi olarak çok büyüktür bana sorarsanız.
- Bu şekilde takım geliştikçe il taraftarı da takıma ısınır. Özellikle Eskişehir, Bursa, Ankaragücü gibi ateşli taraftarı olan takımlarda forma-bilet satışları coşar extra gelir olur. Ayrıca takım başarısı da reklam anlaşmalarını getirir. Eğer yeterince iyi olursanız Avrupa kupasına katılırsınız, extra para oradan. Ve işte sağlam bütçe. Ancak.. Bu şekilde oluşturulacak bir döngüde en önemli ve gerekli unsur istikrardır. İstikrarı sağlamak için, sağlam bir teknik kadroyla anlaşıp ilk başarısızlıkta bu kadroyu bozmamak gerekir. Senede 3-4 TD değiştirmemek gerekir.
Bizim takımlara baktığımızda bunların aksini görüyoruz. Şova yönelik yaşlı niteliksiz transferler, oyuncuları yeterince değerlendirememe, stada seyirci çekememe ve gerçek anlamda kulüpleşememe.. Çok zor değil ama uzun bir aşama bu, eğer birkaç Anadolu kulübü bu aşamaya çıkabilirse diğerleri de gelecektir zaten peşlerinden. Ve bu alttan gelen baskı da büyükleri daha da yükseltecektir. Sonuçta da kazanan Türk futbolu olacaktır..

Not: Yazıyı yazdıktan sonra yazının sanki FMde nasıl takım yönetilir onu anlatırmış gibi olduğunu fark ettim. Haftaya CM 4 oynamaya başlayacağım (imkansızlıklar yüzünden :( :P), oradan esinlenerek FM/CM efsaneleri serime başlarım sanırım..



:)